Jerzy Ciepliński fot. Wikipedia CC 3.0 autor: Lowdown

Ruch Oporu bez Wojny i Dywersji „Wolność i Niezawisłość” zwany w skrócie WiN był największą niepodległościową organizacją, która walczyła o wolność Polski po 1945 r.

Jego struktury były oparte na zasobie, jaki postawiła Delegatura Sił Zbrojnych na Kraj i rozwiązana AK. WiN podlegał rządowi emigracyjnemu w Londynie oraz Naczelnemu Wodzowi.

WiN prowadził walkę zbrojną przeciwko UB, milicji, ORMO i PPR i KBW. Atakowano posterunki, zabijano komunistycznych konfidentów.

Ponieważ WiN przejął struktury AK, które były częściowo zdekonspirowane, to UB i NKWD miało ułatwione zadanie w walce przeciwko tej organizacji. UB likwidowało kolejny zarządy WiN.

Łukasz Ciepliński
fot. domena publiczna

W styczniu 1947 r. został utworzony IV zarząd WiN, Na jego czele stanął ppłk. Łukasz Ciepliński. To był okres, kiedy walka zbrojna zamierała, dlatego tez Ciepliński nastawił się na pracę organizacyjną i ideową. W listopadzie 1947 r. został jednak aresztowany w Zabrzu.

Dla ratowania swoich ludzi zgodził się współpracować z UB pod warunkiem amnestii dla jego podwładnych. W tym czasie organizacja liczyła ca. 2,5 tysiąca członków. UB się zgodziło, ale nie miało zamiar tego dotrzymać. Kiedy Ciepliński się zorientował, to odmówił współpracy.

Pomnik Żolnierzy Wyklętych w Rzeszowie. Pierwszy z prawej ppłk. Ciepliński

Jego śledztwo trwało przez 3 lata. Ciepliński był nieprawdopodobnie bity i torturowany. Tak o tym mówił podczas rozprawy:

„W czasie śledztwa leżałem skatowany w kałuży własnej krwi. Mój stan psychiczny był w tych warunkach taki, że nie mogłem sobie zdawać sprawy z tego, co pisał oficer śledczy”.

Przesłuchiwał go jeden z najgorszych ubeckich katów, zbrodniarz Jerzy Kędziora.

Podczas sądowej rozprawy tak mówił:
„Staję przed zarzutem zdrady narodu polskiego, a przecież już w młodości życie moje Polsce ofiarowałem i dla niej chciałem pracować. Dla mnie sprawa polska była największą świętością”.

14 października 1950 r. ppłk. Łukasz Ciepliński został skazany na 3-krotną karę śmierci. Wraz z nim wyrok śmierci otrzymali jego podwładni: Józef Batory, Franciszek Błażej, Karol Chmiel, Mieczysław Kawalec, Adam Lazarowicz, Józef Rzepka.

1 marca 1951 r. Łukasz Ciepliński i jego towarzysze zostali zabici strzałami w tył głowy w piwnicy pomieszczeń gospodarczych więzienia UB na Mokotowie w Warszawie. Miejsce pochówku Łukasza Cieplińskiego nie jest znane.

Dzień 1 marca jest Dniem Żołnierzy Wyklętych.