W zderzeniu z kontynentem

Pól wieku panowania japońskiego, gospodarcze prosperity, jak na ówczesne czasy i odcięcie wyspy od Chin, spowodowały, że wśród Chińczyków zamieszkujących wyspę wyraźnie wykształciło, mimo wspólnoty kulturowej, poczucie pewnej odrębności od Chińczyków z kontynentu.

Kiedy w 1945 r., w następstwie kapitulacji Japonii, na wyspie wylądowały chińskie wojska podlegające rządowi generalissimusa Chiang Kai-sheka, to zderzyły się dwa światy. Z jednej strony wyspiarska ludność przyzwyczajona do porządku i pracy a drugiej strony społeczność kontynentalna reprezentowana przez wojskowych i cywilnych urzędników kompletnie zdemoralizowanych i skorumpowanych.

Niemniej początkowo byli bardzo ciepło powitani przez Tajwańczyków, którzy, pomimo rozwoju wyspy pod rządami Japończyków, byli obywatelami drugiej kategorii. Wystarczyło kilkanaście miesięcy, żeby kuomintangowcy Chiang Kai-sheka doprowadzili nieźle trzymającą się gospodarkę do chaosu.

Chińczycy z kontynentu potraktowali Tajwan nie jako terytorium wyzwolone, ale jako zdobyte na wrogu. Dodatkowo przybysze usuwali Tajwańczyków ze stanowisk, których uważali za japońskich niewolników, a poza tym wojska chińskie było zupełnie zdemoralizowane przez obie wojny (z Japonią i domową). Żołnierze napadali, kradli, rabowali i nakładali haracze.

Zniszczono też lokalną samorządność, którą wyspiarze mieli w ograniczonej formie pod rządami japońskimi. Dodatkowo wielu młodych mieszkańców wyspy zostało powołanych do wojska i zmuszonych do walki na kontynencie przeciwko komunistycznym armiom. Wkrótce też wyspiarze zaczęli z nostalgią wspominać japońską stabilizację.

Krach gospodarczy

Rząd nie tylko wygnał prawie pół miliona Japończyków, znacjonalizował ponad 500 zakładów przemysłowych, i rezydencji należących do nich, ale utrzymał także japoński rządowy monopol na cukier. tytoń, herbatę, papier, cement etc. W sumie przejęto majątek o wartości 110 mld yenów.

Poza tym, że lepiej kontrolować wyspę dokonano np. skrajnej centralizacji instytucji gospodarczych, np. z trzech banków tworząc Bank Tajwański, a z 11 towarzystw ubezpieczeniowych, stworzono jedno Tajwańskie Towarzystwo Ubezpieczeniowe. W dodatku w celu zaopatrzenia walczących na kontynencie wojsk, zaczęto wywozić towary z wyspy.