2.Skutki

Wojna opiumowa to najbardziej haniebna wojna jaką prowadził jakikolwiek naród europejski przeciwko innej cywilizacji. Z cała świadomością i bezwzględnością brytyjski rząd z powodów komercyjnych zdecydował się na rozpoczęcie wojny z innym państwem, żeby dla zarobku zmusić to drugie państwo do wyrażenia zgody na sprzedaż straszliwej trucizny, która kompletnie niszczyła człowieka, jego rodzinę majątek. W wyniku tej wojny, aż do drugiej połowy XX wieku dziesiątki milionów ludzi w Chinach popadły w ten nałóg, z którego praktycznie nie było wyjścia.

Traktat z Nankinu był pierwszym nierównoprawnym traktatem jaki został narzucony Chinom przez Europejczyków. Otwierał on drzwi do penetracji tego olbrzymiego kraju i przekształcenia go w półkolonię ludzi białych a później także Japończyków. Przyniósł on początek epoki straszliwych upokorzeń narodu chińskiego ze strony obcych, którego prawdziwy koniec nastąpił dopiero w 1945 r.

Traktat nankiński i to co później się stało jest pamiętane w Chinach do dziś. Zapewne, dla części narodu chińskiego, te rachunki nie są jeszcze zamknięte.

[5] – „In the few months in which the British forces occupied Tinghai, 488 men – over a tenth of the total number – died of infecious, diseases, and upwards of 1,500 men were hospitalizated.” – Complication Group s.42

[6] – „Gdy przeprowadzano inspekcję, zawsze mogli na jeden dzień nająć ‚statystów’, którzy odgrywali rolę faktycznie nieistniejących żołnierzy”

Fenby Jonathan – Chiny. Upadek i narodziny wielkiej potęgi, strona 72
Wydawnictwo Znak – Kraków, 2009

Artykuł ukazał się pierwotnie na portalu Histmag.