Socjalny skład korpusu Do korpusu przede wszystkim wstępowała biedota miejska. Iran w tym czasie przechodził dość intensywny jak na ówczesne warunki proces urbanizacji. Rewolucja industrialna, jaką prowadził szach, spowodowała napływ ogromnych mas wiejskich do miast, szczególnie do Teheranu. Ci ludzie, bardzo biedni żyli w ubogich dzielnicach, stając się ogromną armią najniżej opłacanych pracowników. Z tego powodu chętnie wstępowali do Korpusu, który dawał im szansę zmiany statusu społecznego. Podobny mechanizm można było zaobserwować w Rosji, gdzie do Czeka (bolszewicki korpus bezpieczeństwa) wstępował głównie proletariat i lumpenproletariat.
Czym jest Korpus? Korpus Strażników Rewolucji Islamskiej jest organizacją militarną powołaną w celu ochrony zdobyczy rewolucji oraz wzmocnienia systemu obronnego Islamskiej Republiki Iranu. To oznacza, że korpus ma pełnić dwie funkcje: wojsk wewnętrznych i wojsk zewnętrznych. Sam Korpus jest zorganizowany na wojskowych zasadach i posiada wszystkie wewnętrzne instytucje, jakie są w normalnej armii. Korpus podlega zwierzchnictwu Najwyższego Przywódcy, którym był Chomeini, a jego śmierci jest Ali Chamenei. Działalność Korpusu jest ściśle ujęta w przepisy określające sposoby naboru, odejścia na emeryturę. Strażnikiem rewolucji można być od 16 do 40 roku życia. Wymagane jest wyłączne obywatelstwo irańskie. Jednym z warunków jest głęboka wiara z idee rewolucji islamskiej i we władze Najwyższego Przywódcy. Korpus Strażników rewolucji można nazwać partyjnym wojskiem, jeśli uznamy, że w Iranie rządzi „partia” ajatollahów.
Siła Korpusu Siły lądowe Korpusu liczą 130 tys. żołnierzy, 20 tys. marynarzy oraz 5 tys. pilotów i personelu lotniczego. Armia Irańska z kolei posiada następującą liczebność: 220 tys. żołnierzy sił lądowych, 18 tys. marynarzy i 52 tys. personelu lotniczego. Można powiedzieć, że Korpus Strażników Rewolucji jest drugą armią Iranu i bynajmniej nie rezerwową.

Korpus, niezależnie od Ministerstwa Wywiadu i Bezpieczeństwa Narodowego i niezależnie od wywiadu wojskowego posiada własny wywiad, gdzie jest zatrudnionych 2 tys. osób. On działa zarówno na froncie zewnętrznym (śledzenie procesów w świecie muzułmańskim), jak i wewnętrznym (śledzenie wrogów rewolucji i w ogóle wszelkich niezadowolonych z władzy). W ramach Korpusu, ale z pewną autonomią działają tzw. Święte Oddziały (Niru-ye Qods), To elitarna formacja łącząca funkcję, jaką spełniają komandosi i pracownicy wywiadu. To oni asystowali przy tworzeniu organizacji Hezbollah w Libanie, udzielają finansowej pomocy palestyńskim: Hamasowi i Dżihadowi. Oficerowie Korpusu odegrali kluczową w powstrzymaniu rozpadu armii syryjskiej, a oddziały Korpusu przyczyniły się do odparcia ofensywy ISIS na Bagdad.
Ponadto w skład Korpusu formalnie wchodzą oddziały Basidżów. To taka rezerwa Korpusu coś na kształt, ROMO czy ORMO z czasów PRL. Liczebność tej formacji oceniana na kilkaset tysięcy członków, przechodzących regularne szkolenia wojskowe.
Warto dodać, że nie są to jedyne zbrojne doświadczenia. Strażnicy wzięli czynny udział w wojnie iracko-irańskiej (1980-1988). Słabo wyszkoleni i szafujący swoim życiem dla obrony rewolucji, ponieśli ciężkie straty. Zginęło ich 80 tys.